لعنت به هرچی کنکوره که دوستای آدمو ازش میگیره!!!!!!!!

به خودتون رحم نمی کنید حداقل به اون کتابا و جزوه های زبون بسته رحم کنید

آاااااایییییییییی ملت دلمون گرفت......

..............................................................................................................

پی نوشت : البته سازمان سنجشم بنداز تنگش.

        بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید           روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید      صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را                         تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

مردادیای عزیز تولد همگی مبارک

به یاد تعریفای اغفال کننده ی بجه های 120 بعلاوه ی یکی از بچه های 113...

به یاد سادگی و صداقت بی چون وچرای بچه های 116 که گول خوردن وبه این سفر جذاب تن دادن...

به یاد زرنگیه اکیپ 8 نفره در گرفتن صندلی های جلوی اتوبوس که در اخر به رفتن به صندلی های بوفه و ی صندلی شکسته منجرشد....

به یاد اقای راضیه...

به یادشهربازی....

به یاد فلاکت برگشت و چشمای سرخ اسرا....

به یادشونه ی خشکیده مینا با دو سر هم اتاقیاش....

جینگو جینگه النگواش میاد

داره توقلبم صدای پاش میاد

بلاخره اسرا هم پیدا شد

اسرا جون اون مدال معرفتو از گردنت بیار پایین بذاریم تو موزه

آسمانت آبی و دلت از غم دنیا خالی

اسراء جونم تولدت مبارک.....

پیام عاشقانه حتما نباید از طرف موجودی مفلوک و درب و داغون بنام عاشق به موجودی دیگر ولی نه مفلوک، بلکه لاقید و سنگدلف بنام معشوق باشد.

بله...

چونکه اساس این متون ادبی طلب کردن یه چیزایی میباشد، اونم با یه لحن جگرخراش.مثلا:

1-     نامه یه دانشجو به استادش اندر طلب طعمه...ببخشید نمره.

2-     یه کارگر به کارفرما، جهت وصول معوقه.

3-     یه دوست به دوست دیگه، برای پاسخ به میس کال و سمس...

4-     یا مثل نمونه ای که برای من اومد: از طرف مخابرات خدمتگذار:

 مرداب اتاقم کدر شده بود
و من زمزه ی خون را در رگهايم ميشنيدم
در باز شد
و او با فانوسش به درون وزيد
زيبايی رها شده ای بود
و من ديده به راهش بودم
عطری در چشمم زمزمه کرد
رگهايم از تپش افتاد
زمان در من نميگذشت
شور برهنه ای بودم...
.
.
.
.
تا اينکه دوستی از در آمد...
.
.
.
به راستی که بود؟....
.
.
.
کی؟من؟
.
.
.
کی؟
این؟
.
.
.
هییی واای من!
مییینااااااااااااااااااااااااا!
بترکید از حسودی!

کسی به فکر گلها نیست

کسی به فکر ماهیها نیست

کسی نمیخواهد باور کند که باغچه دارد میمیرد

که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است

که ذهن باغچه دارد آرام آرام

از خاطرات سبز تهی میشود

و حس باغچه انگار چیز ی مجرد است که در انزوای باغچه پوسیده است . 

 وقتی هفته امتحانات تو صنعتی میاد، ریزش هم از درسا داریم هم از بچه ها  !!!!!

شاید بپرسین یعنی چی!؟؟

تا چندین سال پیش معنیش می شود  به دیار باقی شتافتن دوستان ( خدا همه اونایی رو که صنعتی جونشونو گرفت بیامورزه) ولی با جون دوس شدن دانشجوا ،آمار غش و افت شدید قند بالا میره.در این بین یه سری آدم کارایی میکنن که کل خوابگاهای 9،10 ،الغدیر ، خوابگاهای بالا و امام علی ، امام جواد  توش میمونن.اینم یه  عکس از ....

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 پی نوشت۱: غایبین: مینا خانوم گرمساری ٬ پشت دوربین.زینب ٬ در پیست بودن ایشون.فهیمه ٬منزل آقاشون . فرزانه ٬حضور در خانه پدری. دایناسور٬منقرض شده بود.

پی نوشت ۲:حاضرین از سمت راست:صبا ٬اسراء٬نجمه جون٬مریم٬پشت سرشم اینجانب.

پی نوشت ۳: مکان : ورودی خوابگاه ۹ . زمان زمستان ۸۸

 اندر محاسن تنهایی و نبود رفقا همین بس که تو سری ؛ نگاه های خشن و هیچ برخورد مشابه دیگری مشاهده نمی شود به علت الافی و ولگردی و چای خوردن پی در پی و در نهایت لذت ؛ بی توجهی به میانترم یکشنبه صبح و جزوه ای که پهن است وسط لانچ!

--------------

پی نوشت: طبق آنچه ما شنیده ایم؛ وقتی دعا میکنیم خدا آن قسمت از کارها را انجام میدهد که ما قادر به انجامش نیستیم؛ خدا بعد ۲۳ سال یعنی هنوز نفهمیده من قادر به درس خوندن نیستم؟

 دلم میخواد به اصفهان برگردم
بازم به اون نصف جهان برگردم
برم اونجا بشینم در کنار زاینده رود
بخونم از ته دل ترانه و شعر و سرود ترانه و شعرو سرود

خودم اینجا دلم اونجا همه راز و نیازم اونجا
ای خدا عشق منو یار منو اون گل نازم اونجا
چکنم با کی بگم عقده دل رو پیش کی خالی کنم
دردمو با چه زبون به اینو اون حالی کنم

اسمون گریه کند بر سر جانانه من
اشک ریزان شده دلدار در ان خانه من
از غم دوری او همدم پیمانه شدم
همچو شبگرد غزل خون سوی میخانه شدم
مست و دیوانه شدم مست و دیوانه شدم
به خدا این دل من پر از غمه تموم دنیا برام جهنمه
هر چه گویم من از این سوز دلم
به خدا بازم کمه بازم کمه

چکنم با کی بگم عقده دل رو پیش کی خالی کنم
دردمو با چه زبون به اینو اون حالی کنم

دلم میخواد به اصفهان برگردم
بازم به اون نصف جهان برگردم

ولی بدون پمپ های لجن کش هرگز نمیخوام به اصفهان برگردم

دانلود

بهار شد.

آمدنش انقدرها هم اتفاق ساده ای نیست ک بشود از کنارش همینطور بی تفاوت گذشت و نیامد اینجا و به دوستانی که به قدر بهار عزیزند برایت تبریک نگفت !

تبریک...

-------------

پی نوشت:عکسش هم دسترنج خودم است. هم برای چیدن هفت سینش عرق ریختم هم برای عکس گرفتنش. و البته قابل شما را ندارد.

 پنجم ام اسفند روز مهندس مبارک.

 خانوم مهندسا روزتون مبارک.